Particulier Just another Dirkzwager Kennisportal
Met ingang van 1 januari 2012 is een executeur altijd verplicht om de aangifte erfbelasting in te dienen. Op grond van artikel 47 Invorderingswet is de executeur hoofdelijk aansprakelijk voor alle erfbelasting die ter zake van het overlijden is verschuldigd (zie hierover: “Aanslag erfbelasting: vanaf 2012 moet elke executeur de aangifte zelf indienen”).
Op deze nieuwe aansprakelijkheid is uiteindelijk een nuance aangebracht zodanig dat de aansprakelijkheid van de executeur niet geldt voor zover hij aannemelijk maakt dat het niet zijn schuld is dat de aanslag tot een te laag bedrag is vastgesteld of dat er anderszins te weinig erfbelasting is geheven.
Deze beperking van de executeur roept meteen weer nieuwe vragen op. Want wanneer treft de executeur geen blaam voor een verkeerd ingediende aangifte? Wat moet een executeur doen om een beroep te kunnen doen op deze ontsnapping? Zo zal een executeur in ieder geval alle redelijke middelen moeten inzetten om alle financiële gegevens per overlijdensdatum in kaart te brengen. Een executeur mag en kan niet enkel afgaan op de informatie die hij krijgt van de erfgenamen; dat is niet voldoende om de aansprakelijkheid als executeur te omzeilen. Zo zou een executeur bijvoorbeeld oude aangiften inkomstenbelasting van de overledene moeten opvragen.
Er bestaat nog veel onduidelijkheid over de reikwijdte van deze nieuwe taak van de executeur. In het Notariaat Magazine van februari 2012 heeft staatssecretaris Weekers van Financiën aangegeven dat als de executeur ‘zijn best heeft gedaan om alles boven water te krijgen en hij geen onraad hoefde te ruiken, kan hij zich ook disculperen’. De toekomst zal desondanks moeten uitwijzen hoe de belastingdienst en de rechtspraak hier in de prakrijk mee omgaan en hoe ver de executeur moet gaan om persoonlijke aansprakelijkheid te voorkomen.
